Duitsland

De Zugspitze is de hoogste berg van Duitsland en bereikbaar via twee routes: een kabelbaan vanuit Ehrwald aan de Oostenrijkse kant of de Bayerische Zugspitzbahn, een tandradtrein die vanuit Garmisch-Partenkirchen vertrekt en onderin de berg een kabelbaan pakt voor het laatste stuk. Op het top-platform op bijna drieduizend meter ligt de grens met Oostenrijk, zie je op heldere dagen ver het Alpenlandschap en is het, ook in de zomer, koud.

De reis omhoog duurt even; plan een halve dag voor de berg zelf. In de winter is de Zugspitze een skigebied op hoogte, in de zomer een panoramapunt met wandelroutes in het omringende gebied. Garmisch-Partenkirchen zelf is een aantrekkelijk stadje met een historisch centrum en is een goede basis voor een of twee nachten in het Beierse Alpengebied.

Heidelberg heeft een burcht die hoog boven de Neckar uitsteekt en nooit volledig herbouwd is na de verwoesting in de late zeventiende eeuw; juist die ruine geeft de plek karakter. Eronder loopt de Alte Brücke over de rivier naar de Altstadt, een compact historisch centrum met de oudste universiteit van Duitsland en een goed bewaard stratenpatroon. De Philosophenweg aan de overkant van de Neckar geeft een bekend panorama over stad en ruïne.

Heidelberg trekt veel dagjesmensen vanuit Frankfurt en Stuttgart; de drukte concentreert zich in de namiddag. Verblijf een nacht om de ochtendstilte in de Altstadt te ervaren voor de groepen komen. Een wandeling omhoog naar het kasteel via de Burgweg is beter dan de kabelbaan als je van de route wilt genieten; de kabelbaan is een optie voor wie minder kan lopen.

De Zugspitze is de hoogste berg van Duitsland en de kabelbaan brengt je naar een wereld van sneeuw, rotsen en een vergezicht dat op heldere dagen tot drie landen reikt. Beneden glinstert de Eibsee, een alpenmeer met turquoise water dat als achtergrond voor de helling staat alsof het geschilderd is.

De kabelbaan is snel en comfortabel, maar de aankomst bovenop kan overweldigend zijn door de wind en de kou, ook in de zomer. Neem een extra laag mee ongeacht de temperatuur beneden. Je kunt ook met de tandradbaan omhoog, wat een langzamere maar schilderachtigere ervaring is.

Miniatur Wunderland is alles wat de naam belooft en meer. De modellen zijn zo gedetailleerd dat je minutenlang naar één scene kijkt en steeds nieuwe dingen ontdekt: een trein die door tunnels schiet, een vliegtuig dat echt landt, treinen die ’s nachts met verlichte ramen door een berglandschap rijden. Het is eigenlijk een feest voor alle leeftijden, ook als modeltreinen normaal niet je ding zijn.

De wachtrijen kunnen lang zijn, zeker in het weekend en de vakantie. Reserveer online en plan minimaal twee tot drie uur, want de tentoonstelling is uitgebreider dan je op voorhand verwacht. Kinderen zijn er gek op, maar ook volwassenen staan versteld van het vakmanschap.

Berlijn heeft een laag geschiedenis die je op straat voelt zonder dat je hoeft te zoeken. De Brandenburger Tor staat er na eeuwen nog als middelpunt van een stad die zichzelf keer op keer heeft moeten herbouwen. De Museuminsel biedt een van de dichste concentraties werelderfgoed in Europa, terwijl de resten van de Berlijnse Muur en de East Side Gallery de splitsing van de twintigste eeuw tastbaar maken.

Berlijn heeft zoveel te bieden dat meerdere dagen het minimum zijn om verder te komen dan de bekende plekken. Loop door Prenzlauer Berg of Kreuzberg voor een ander beeld van de stad dan alleen de monumenten. Berlijn is ook een stad die je het beste te voet en per metro verkent, een auto is eerder een last dan een voordeel.

Neuschwanstein ziet er uit als het prototype van een sprookjeskasteel omdat het daar ook voor bedoeld was: koning Ludwig II liet het in de negentiende eeuw bouwen als privéretraite, geïnspireerd door middeleeuwse ridderromans en de opera’s van Wagner. Het kasteel heeft nooit een militaire functie gehad, het is pure romantische escapisme in steen, en het is populairder dan ooit.

Het uitzicht op het kasteel vanuit de Marienbrücke is het klassieke beeld dat iedereen kent. De brug is smal en druk, maar het perspectief op de torentjes boven het ravijn is spectaculair. De rondleiding binnenin duurt ongeveer dertig minuten en toont slechts een deel van de kamers, de bouw liep immers nooit af tijdens Ludwigs leven.