Italië

De Amalfikust is een van die plekken die precies zo is als de foto’s suggereren, wat zeldzaam genoeg is. Positano hangt aan de rotswand boven het water, Ravello heeft tuinen die over de kust uitkijken, en de weg ertussen is een aaneenschakeling van bochten, kliffen en zee. Boottochten langs de kust geven een perspectief dat de kustweg niet heeft: je ziet de dorpen vanaf het water, met de bergen als achtergrond.

De kust is in het hoogseizoen overbelast met toeristen en auto’s; de bussen zijn langzaam door de opstoppingen. Overnachten in een van de dorpjes maakt het mogelijk om er te zijn als de dagjesmensen vertrekken. Een boottocht van Positano naar Amalfi of verder is een van de beste manieren om de kust te zien zonder de verkeersergernissen van de kustweg.

De Sentiero degli Dei, het Pad van de Goden, loopt op hoogte boven de Amalfikust en geeft uitzichten over het Tyrrheense water en de dorpen die er onder liggen. De route verbindt Agerola met Nocelle boven Positano; je loopt als het ware over het dak van de kust. Beneden is het druk, boven is het stil, en dat contrast maakt de wandeling bijzonder.

Het pad is goed bewegwijzerd maar niet vlak; neem wandelschoenen mee en water. De aankomst in Nocelle gevolgd door een afdaling naar Positano is de klassieke variant. Vervoer aan het begin en einde vraagt planning: bussen rijden maar niet altijd op de makkelijkste tijden. Ga vroeg voor de warmte en laat de auto staan; parkeren aan de Amalfikust is een sport op zich.

De Dolomieten zijn een bergmassief in het noordoosten van Italië met een geologie die anders is dan de rest van de Alpen: de bleekgrijze rotswanden nemen in het avondlicht een goudroze kleur aan die het fenomeen Enrosadira heet. Punta Rocca op de Marmolada is het hoogste punt van de Dolomieten; de kabelbaan maakt de top bereikbaar zonder klimervaring. Het omringende landschap van dolomietpieken, alpenweiden en bergmeren is een van de mooiste van Europa.

De Dolomieten staan op de UNESCO-lijst als natuurerfgoed. Wandelen is de beste manier om de regio te verkennen; rifugi bieden onderdak en maaltijden op hoogte zodat je meerdere dagen kunt lopen. Cortina d’Ampezzo, Ortisei en Canazei zijn goede uitvalsbases met goede verbindingen via kabelbaannetwerken. In de winter zijn de Dolomieten een skigebied; in de zomer domineren wandelaars en klimmers.

Florence heeft het hoogste dichtheidsgehalte aan Renaissance-kunst ter wereld in een historisch centrum dat niet groter is dan een paar kilometer doorsnede. De Dom met het koepelgewelf van Brunelleschi, de Uffizi met Botticellis Geboorte van Venus, de Ponte Vecchio over de Arno: ze liggen allemaal op loopafstand van elkaar. Het is een stad die werkt als een museum dat ook een stad is, met markten, trattorie en bewoners die leven naast alle schoonheid.

De Uffizi is verplicht reservering; loop er niet naartoe in de hoop dat je binnenkomt. Hetzelfde geldt voor de toegang tot de koepel van de Dom. Florence is klein genoeg voor drie of vier dagen en groot genoeg om meer te bieden dan die dagen geven. Maak een halve dag vrij voor de Boboli-tuinen aan de overkant van de Arno en het Oltrarno-kwartier voor een rustiger deel van de stad.

Florence is compact en rijkgevuld: de koepel van Brunelleschi domineert het silhouet van de stad, de Uffizi bevat een van de grootste concentraties Italiaanse Renaissance-kunst ter wereld, en Michelangelo’s David staat in een museum op loopafstand van het centrum. Je hoeft niet veel te weten van kunstgeschiedenis om te begrijpen dat je iets bijzonders ziet; de schaal van de David alleen al heeft dat effect.

Een dag is aan de krappe kant; twee dagen geeft ruimte om ook de Piazzale Michelangelo te bezoeken voor het uitzicht, door de Oltrarno te wandelen en in een enoteca te zitten. Entreetickets voor de Uffizi en de Accademia zijn sterk aan te raden om van tevoren te boeken, zeker in het hoogseizoen. Florence is ook goed als uitvalsbasis voor Siena, San Gimignano of het Chiantigebied op een dagtrip.

Een gondeltocht in Venetie is een cliche dat desondanks werkt. Vanaf het water zie je de paleizen aan de Canal Grande op een manier die je te voet niet hebt: de gevel die rechtstreeks uit het water rijst, de terrasjes aan het water, de stilte van de smallere kanalen buiten de hoofdroutes. De gondelier stuurt zijn boot met een lange roeispaan door doorgangen die nauwelijks breder zijn dan de gondel zelf.

De officieel vastgestelde prijs voor een standaardtocht van dertig minuten is gepubliceerd door de Venetiaanse gondelier-associatie; vraag dit bedrag op en spreek de prijs en duur af voor je instapt om misverstanden te voorkomen. De avond is romantischer en koeler, de ochtend rustiger op de kanalen. Een tocht door de zijkanalen in Dorsoduro of Cannaregio geeft een meer intiem beeld van de stad dan de drukke routes langs de grote paleizen.

De Vaticaanse Musea zijn een van de grootste museumcomplexen ter wereld, en de Sixtijnse Kapel aan het einde van de route is het meest bezochte eindpunt. Michelangelo’s plafondschildering, inclusief het bekende beeld van de aanraking van Adam, is groter en gedetailleerder dan foto’s doen vermoeden. De weg erheen loopt door zalen vol Griekse en Egyptische oudheden, kaarten, tapijten en galerijen die elk op zichzelf een museum zouden zijn.

Plan minimaal drie uur, vier is comfortabeler. Zonder reservering staan bezoekers vaak buiten in een rij die uren kan duren; tijdslots online boeken is sterk aan te raden. In de Sixtijnse Kapel geldt stilte en is fotograferen niet toegestaan; handhavers wijzen hier regelmatig op. Ga er vroeg of laat op de dag voor de beste omstandigheden binnen.

Het Colosseum is het meest iconische overblijfsel van Rome: een amfitheater dat vijftigduizend mensen kon ontvangen en tweeduizend jaar later nog steeds het centrum van de stad markeert. Maar het Forum Romanum ernaast geeft de bredere context: de overblijfselen van tempels, processiestraten en regeringsgebouwen die laten zien hoe het centrum van het Romeinse Rijk eruitzag. De Palatijnse heuvel boven het Forum biedt uitzicht over het geheel.

Entree tot het Colosseum, Forum en Palatijn is gecombineerd op een ticket; boek van tevoren want het is een van de drukste bezienswaardigheden van Europa. Vroeg in de ochtend of laat in de middag is het licht mooier en de drukte draaglijker. Een rondleiding of audiogids helpt om de ruines van het Forum te begrijpen; de plaatsaanduidingen ter plekke geven niet altijd genoeg context.