Madeira

Aan het meest oostelijke punt van Madeira eindigt het groene eiland en begint iets anders: een smal schiereiland van donkere vulkanische rots, met uitzicht op zee aan weerszijden en wind die altijd aanwezig is. De wandeling over Ponta de Sao Lourenco loopt over de richel van dit schiereiland, langs steile flanken en langs baaien die van bovenaf felblauw oplichten. Het contrast met de bebossing van de rest van het eiland is groot en opzettelijk mooi.

Het pad (PR8) start bij de parkeerplaats Cais do Sardinha en loopt tot het uiteinde van het schiereiland; retour is het doorgaans vier tot vijf uur. Het pad is goed gemarkeerd maar smal op sommige punten, met steiltes die om aandacht vragen. Neem water mee want er zijn geen voorzieningen onderweg. Vroeg in de ochtend is het rustiger en de kans op wind minder sterk.

Cabo Girao is een van de hoogste zeekliffen van Europa, en het uitkijkplatform dat op de rand hangt geeft je een ogenblikkelijk inzicht in de maatstaf van dat getal. Je staat op een glazen vloer boven een val van bijna 580 meter recht in de Atlantische Oceaan. Beneden je liggen kleine terrasvelden die boeren op het kleine strand onderhouden; erboven is alleen lucht en de curve van de kust richting Funchal.

Het platform is gratis toegankelijk en bereikbaar per auto of via een directe kabelbaan vanuit Camara de Lobos beneden. Op heldere dagen is het zicht tot Funchal ongehinderd; in de wolken is de ervaring anders maar ook impressief. Vroeg in de ochtend is er bijna niemand; in de middag stoppen touringcars. Combineer het bezoek met Camara de Lobos, het vissersdorpje dat Churchill ooit inspireerde.

De route PR1 verbindt de twee hoogste toppen van Madeira, Pico do Arieiro en Pico Ruivo, via een bergpad dat boven de wolken loopt. Als de wolken er zijn, loop je door een zee van wit, met pieken die als eilanden uitsteken boven de bewolking. Als de lucht helder is, zie je Madeira van oost tot west. De route is technisch veeleisend met hoogte- en dalingen, smalle paden en tunnel-passages, maar is door zijn toegankelijkheid voor ervaren wandelaars een van de populairste op het eiland.

De meeste wandelaars starten bij Pico do Arieiro (bereikbaar per auto) en eindigen bij Pico Ruivo, waar een taxi of bus terugrijdt. De volledige route duurt vijf tot zeven uur afhankelijk van tempo. Begin vroeg in de ochtend; wolken komen in de loop van de dag op en bedekken soms het zicht. Op de top van Pico Ruivo is een refugio met eenvoudig eten en drinken.

Madeira heeft meer dan tweeduizend kilometer irrigatiekanalen, levadas genaamd, die water vanuit de bergen naar de droogste gebieden van het eiland leiden. Langs die kanalen lopen paden, en die paden zijn een uitnodiging om het eiland te verkennen op een manier die geen bus en geen auto kan bieden. Je loopt langs watervallen, door laurierbossen, langs de rand van ravijnen en door tunnels die in de rots zijn uitgehakt.

De PR9 (Levada do Caldeirão Verde) is een van de meest gelopen routes, door het Laurisilva-woud en via vier tunnels naar een ravijn met waterval. Breng een zaklamp mee voor de tunnels; sommige zijn lang en donker. Schoenen met grip zijn essentieel, want levada-paden zijn doorlopend vochtig. De moeilijkheidsgraad verschilt sterk per route; er zijn levadas voor elke wandelaar.